Groenten uit Edegem

Food journalist die graag van het leven proeft.

0

Geef mij maar smeerkoe

Het zijn verwarrende tijden voor de gemiddelde consument in de supermarkt. Voortdurend worden ze misleid. In die mate zelfs dat de commissie landbouw en plattelandsontwikkeling zich vandaag, op 19 oktober, over een heikele kwestie buigt: komt er een verbod op vleesnamen voor vegetarische producten? Als het van de vleessector afhangt wel. Door al de misleidende namen en etiketten in de supermarkt zouden ongeveer 7% van de mensen al eens per ongeluk een vegetarisch product hebben gekocht in plaats van een heerlijk stukje vlees. De horror.
Maar ik snap het ergens wel. Als ik naar de supermarkt ga, zijn er zoveel valkuilen dat ik door het bos de bomen niet meer zie. Zo ziet immers een doorsnee bezoek aan de supermarkt eruit.

Ik wandel door de supermarkt. Het belooft weer een moeilijk bezoek te worden. Als je het mij vraagt is de supermarkt de meest misleidende plek op onze planeet. Op korte voet gevolgd door centrum Brussel. Al is de signalisatie in de supermarkt een pak beter dan in centrum Brussel, de weg vinden in de rayons is niet het grootste probleem. Neen, het grootste probleem zijn de producten. Ze zijn allemaal verwarrend en misleidend.

Als eerste laad ik vier vleestomaten in mijn karretje. Deze ga ik straks in dikke stukken snijden, kort marineren en grillen op mijn Weber. Er gaat niets boven een stukje vlees op de barbecue. Lamsoren mogen daar ook nog bij. En om de neanderthaler in mezelf helemaal gelukkig te maken, gooi ik er ook nog wat verse bokkenpoten bij. Een beetje verder liggen de boomstammetjes. Ideaal om straks met een bijl in stukken te hakken om er het vuur voor de barbecue mee aan te maken. De vleestomaten en de coeur de boeuf, een koeienhart, liggen zij aan zij.

Gelukkig ligt er ook Samsonworst in de rekken. Eindelijk een duidelijk product waar ik niet over hoef te twijfelen. In deze worst zit gewoon hond verwerkt. We kleven daar de naam van de meest populaire hond van Vlaanderen op en nu is het tenminste voor iedereen duidelijk. Worst van hond. Ook bij de hot dog stel ik me geen vragen. Oké, ik koop hem ‘cold’ maar warm hem thuis op en dan heb ik opgewarmde hond in bijeengeperste worstvorm. Klaar en duidelijk. Hot-dog.

Of er echt dinosaurussen in dinosauruskoeken zitten, is volgens de verpakking niet echt duidelijk. Maar de dinoburgers bevatten met 100% zekerheid dino’s. Akkoord, op de verpakking zeggen ze dat ze gemaakt zijn van kip. Maar kippen zijn evolutionair gezien afkomstig van dinosaurussen. Dus ik reken het goed. Meer zelfs, extra punten voor de dramatische naamgeving. Ook mijn dochter is meteen verkocht. Hop, het karretje in.

Vlakbij de rayon van het vlees liggen de vleesvervangers of vegetarische alternatieven. Nu is het hek helemaal van de dam. Wie hier door het bos de bomen nog ziet, heeft zonder enige twijfel hogere studies achter de rug. Als eerste zie ik de ‘Vegan kipstuckjes’ liggen. Vegan en kip in één oogopslag. Wat is dit? Ik besluit de verpakking van naderbij te bekijken en ontdek dat het gemaakt is door De Vegetarische Slager. Opnieuw die contradictie: vegetarisch – slager. Verder ontwaar ik nog een groot, groen logo met daarop ‘Vegan’. Dat wordt echter meteen gecounterd door de tekst ‘Lecker op de BBQ’. Als laatste staat er op de verpakking geschreven dat het ‘veganistische stukjes op basis van soja zijn, rijk aan eiwit’. Op de verpakking prijkt een foto van heerlijk gebakken stuckjes kip. Of zo.  Ik snap dat 7% van de mensen zich hier durft te vergissen. Het wordt de consument wel erg moeilijk gemaakt.

Ook de vegetarische burger naast de vegan kipstuckjes leidt tot verwarring. Ik vraag hulp aan enkele klanten die passeren maar die maken zich snel uit de voeten. Ze haasten zich richting de kalfsoester (best goedkoop die oesters) en naar het varkenshaasje (twee dieren in één), producten die perfect duidelijk zijn. Geen twijfel mogelijk. Net zoals de blinde vink, vogelnestjes, en de berenpoten. Dat is wat het is. Geen gedoe.

Ik doe nog een laatste rondje door de supermarkt.
Bloedappelsienen, tijgerbrood, muizenstrontjes, pindakaas, mergpijpjes,…

Om maar te zeggen dat het bezoek telkens enorm misleidend is. Ik wil gewoon duidelijkheid in een supermarkt. Benoem de dingen. Noem een tomaat niet zomaar een tomaat. Noem het een smakeloze, rode waterbom. Noem een worst geen worst maar een met slachtafval gevulde varkensdarm.  En preparé is niet meer, maar ook niet minder, dan smeerkoe. Juist is juist.

En als je echt niet in staat bent om echt vlees van een vegetarische variant die toevallig ook de naam ‘burger’ of ‘worst’ draagt kan onderscheiden, misschien ben je dan ook nog niet in staat om zelfstandig een supermarkt te bezoeken.
Bovendien is dit hele spektakel een semantische discussie. De vleessector weet goed genoeg dat consumenten vegetarische producten en vleesproducten perfect uit elkaar kan houden. Ook al geef je op de verpakking een verwijzing naar een dier. Het grote probleem is dat de vleesvervangers of de vegetarische variant stilaan best lekkere producten worden. Dikwijls ook veel duurzamer en dat er dus meer en meer redenen zijn om vlees links te laten liggen. En daar worden ze in de vleessector onrustig van. Als ze zich gewoon zouden focussen op het maken van lekkere vleesproducten, met aandacht voor dierenwelzijn en duurzaamheid, dan kunnen beide sectoren perfect naast elkaar bestaan. Meer zelfs, dan kan een sector die jaar en dag stil  is blijven staan ook stilaan aan een innovatieve toekomst denken. Aan vlees produceren zonder dieren. Aan gras omzetten naar melk zonder dat daar koeien voor aan de pas hoeven te komen.

Wat de beslissing straks ook mag zijn, ik hoop dat het er eentje wordt met het oog op de toekomst.

Share the joy
  •  
  •  
  •  
  •  

Robby Sallaets • 19 oktober 2020